Dag 34. Jezus het Pesachlam

Dag 34. Jezus, het Pesachlam

Dit verhaal hoort bij zaterdagavond (27 maart), vooraf aan Palmpasen

Jezus wordt het ware Pesachlam genoemd door Johannes de Doper. Hij was de enige rechtmatige hogepriester (door zijn afstamming, maar die hiertoe niet in dienst was door de corruptie van de geestelijke orde) en hij keurt het Pesachlam goed met de woorden: ‘Zie het lam Gods dat de zonden van de wereld wegneemt’.

Vandaag, zaterdag is het de dag van het Pesachlam. De joodse kalender loopt iets anders dan de christelijke kalender en volgens de bijbel wordt op de 14e dag van de maand Nisan het Pesachlam geslacht en in de avond van de 15e moet het gegeten worden (bedenk daarbij dat aan het eind van de dag, bij zonsondergang de volgende dag begint).

Het Pesachlam kijkt terug naar de uittocht uit Egypte waar het bloed aan de deurpost werd gedaan om gered te worden. Ze werden gered, uitgeleid en aangenomen als vernieuwd volk. Zo ook bij de kruisiging. De redding, uitleiding en bij name gekend, kinderen van God.

Maar waarom op de deur dit bloed?

tekst en tekening: Gertruud Bakker

De deur had de vorm van een altaar in Egypte. Er was geen officiële offerplek want er was nog geen tabernakel of tempel. Het huis van de Israëlieten werd de offerplek en de drempel werd het altaar. In Egypte waren er volgens het Egyptische geloof drie altaren (Midrasj Pesachiem 96a). De dorpel en de twee zijdes van de deurpost. Men slachtte hierop een dier als teken dat de mensen die daar onderkomen zochten en gasten waren, onder bescherming vielen van de Heer des Huizes. Nu was deze Heer, in het geval van de Israëlieten, hun God en Koning. Door het offeren van het lam op de drempel vielen ze nu onder Gods hoede. De hysop waarmee het bloed werd besmeurd is een verwijzing naar reiniging (Psalm 51:9).

Die avond was het begin van een nieuw leven met God waarbij Hij ze later trouwde op de berg Sinaï en kregen ze de tien geboden wat ook wel het huwelijkscontract werd genoemd. De Israëlieten hadden de opdracht om elk jaar het Pesach te vieren als een herinnering aan deze redding en zo wordt het nog steeds gedaan op de 14e van de eerst maand.

Het Pesach offer was een heilig offer waarvan niets mocht worden weggegooid. Zo moet men Jezus boodschap geheel tot zich nemen en men kan dan niet denken dat wat me niet aanstaat doe ik weg. Hij is heilig, wat Hij zei was waarheid en daar kun je en mag je niets aan afdoen.

Gebed
Vader, dank U wel dat Uw Zoon het perfecte Pesachlam was, die eens en voor altijd onze zonden heeft gedragen.

Opdracht
Misschien goed om met elkaar te vieren en te gedenken wat Jezus heeft gedaan door een lamsbotje, bittere kruiden en een matze te eten en daarbij de lijdensweg van Jezus te lezen.