Leider van paarden én mensen

Ik ben sinds een half jaar teamleider. Om te kijken hoe ik functioneer als leider, volg ik de workshop ‘grondwerk met paarden’. Paarden zijn uitstekende spiegels voor je gedrag en emoties. Ze volgen je niet als leider als je hen niet uitnodigt, duidelijke en authentiek benadert.

Wij mensen zijn anders. Dat is waarschijnlijk ook waarom er zoveel wordt geroddeld op werkplekken. Je doet wat je wordt gezegd, maar inwendig denk je er het jouwe van. Wat je exact denkt, ventileer je vaak bij anderen en niet bij de persoon die het aangaat.

Aan mijn eigen team heb ik ook feedback gevraagd, maar ik kreeg alleen reacties als: “je doet het leuk, je bent aardig.” Vleiend om te horen. Toch wil ik meer. Ik wil eerlijk gespiegeld worden en daar zijn paarden meesters in.

In de paddock ga ik werken met Xanthos en Amigo. Xanthos is het makkelijke paard. Hij loopt zo met me mee als ik hem uitnodig om een rondje te lopen of een bocht te maken. Het is heerlijk om zo met een paard te werken. Als ik stil sta, schurkt hij dicht tegen me aan. We voelen echt aan als een team.

Zo wil ik ook in mijn werk mijn leiderschap invullen. Ik vind het fijn om dingen samen met mijn team te doen, zoek hun mening en deskundigheid en stel me daarin open en kwetsbaar op. Daardoor is er veel vertouwen. Mensen durven met ideeën te komen, vragen te stellen, fouten aan te geven.

Tijdens het lopen met Xanthos krijg ik feedback van de trainer. ‘Je kijkt steeds achterom’, zegt hij, ‘om te kijken of het paard volgt.‘ Dat gaat ten koste van mijn positie als leider; ik moet de richting bepalen, niet Xanthos.

En zo krijg ik gelijk al mijn eerste blik in een spiegel: ‘leiderschap betekent niet alleen naar je team kijken, maar ook je doel voor ogen houden, de weg bepalen, keuzes maken.’ Ik realiseer me dat daar inderdaad een valkuil voor me ligt: ‘als ik te veel het team mee wil nemen, verlies ik mijn focus…’

Met Amigo lopen blijkt lastiger. Hij is minder bereid me te volgen, werkt me wat tegen en imponeert me. Hij is groot, neemt veel ruimte in, is sterk… Ik herken dat wel in mijn werk en in de omgang met anderen. Mensen die letterlijk en figuurlijk ruimte innemen door hun postuur en/of met woorden imponeren me.

Na onze aarzelende start en een aantal aanwijzingen van de trainer over mijn eigen intentie is het prachtig om te merken dat Amigo me zonder problemen volgt. Ik blijk ondanks alles de leider en niet hij. Mijn tweede spiegelmoment: “in mijn werk moet ik dus ook af en toe even vol gas er tegenaan als er weerstand is. Mijn eerste neiging is juist om me terug te trekken.”

Het uur coaching is snel voorbij. Ik heb voor dit moment gekregen wat ik nodig had; feedback op hoe ik overkom, me opstel in mijn contacten, wat mijn kracht is en waar ik aan kan werken.

Xanthos en Amigo, bedankt!

I. Bouman
Teamleider ouderenzorg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *